Elvira Madigan (Bo Widerberg, Sweden, 1967)

Από τις λίγες ταινίες που κατορθώνουν να ριζώσουν ολόψυχα στη ρομαντική αίσθηση, στο αντίστοιχο περιεχόμενο και κινηματογράφηση, στη κόψη του ξυραφιού όμως, δηλαδή, με κίνδυνο να ολισθήσουν σε καρτ-ποστάλ πλάνα, και οι οποίες κερδίζουν όμως εμφατικά το δικό τους στοίχημα. Η επιτυχία λοιπόν της «Ελβίρα Μάντιγκαν» συνίσταται στο ολοκληρωτικό δόσιμο του Widerberg στα λιγοστά αλλά ουσιαστικά δομικά υλικά με τα οποία χτίζει αυτό το λιτό αλλά χάρμα ιδέσθαι έργο: ωραιότατο και απενοχοποιημένο soft focus που μετατρέπεται μονομιάς σε στυλ, η κλασική μουσική του Mozart μόνιμος μοχλός στην αφήγηση και δύο χαρισματικοί ηθοποιοί, με αναμφίβολα την πανέμορφη Pia Degermark να πρωτοστατεί σε αυτή την πραγματική ιστορία «έρωτα και αναρχίας».

elvira-madigan1

Αναρχίας ασφαλώς αφού η πραγμάτωση του έρωτα στις γωνιές του δάσους (αιθέρια και εξαίρετη η φωτογράφησή του) των Elvira (ακροβάτρια σε τσίρκο) και Sixten (αξιωματικός του δανέζικου στρατού) οδηγείται βήμα-βήμα, κατανυκτικά και λυτρωτικά, στην ολοκληρωτική αποδέσμευση από τις κοινωνικές σχέσεις: σύζυγος, παιδιά, φιλία, καθήκον, εργασία, χρήμα.

Το 1859 λοιπόν οι δύο ερωτευμένοι νέοι αγκαλιασμένοι στη φύση αλλά και από τη φύση συνειδητοποιούν ότι η αγάπη τους δεν εναρμονίζεται με την μέχρι τότε κοινωνική τους ενσωμάτωση. Με βήματα σταθερά αλλά επικίνδυνα, όπως ισορροπεί στο τεντωμένο σχοινί η Elvira, απομακρύνονται από τους οικείους τους και βυθίζονται σταδιακά στο κάλεσμα της αδιαμεσολάβητης ένωσης ψυχής και κορμιών. Η αποκοπή από την κοινωνία θα έχει στην αρχή επιπόλαια ανταναλαστικά αντίδρασης, όμως, τόσο η λιποταξία του Sixten από τον στρατό, όσο και η απώλεια χρήματος θα οδηγήσουν το ζευγάρι, όχι σε επαναπροσδιορισμό της σχέσης του αλλά σε μοιρολατρική απόσυρση στη μήτρα γονιμότητας που τους περιβάλλει. Ταλαιπωρημένοι, με μοναδική τροφή τα βατόμουρα, αφού τελείωσαν και τα τελευταία τους νομίσματα, χαμηλώνουν τα βλέμματα μπρος στη διαπίστωση ότι το ηθικό τους για ενδεχόμενο συμβιβασμό  με την κοινωνία στέρεψε και δεν υπάρχει επιστροφή. Κυρίαρχη πλέον είναι η ηθική επιταγή του έρωτά τους που τους κατευθύνει στην επιστροφή στη Φύση. Κι εδώ ο Widerberg καταδεικνύει τη δική του αποστασιοποίηση από την ειδυλλιακή αποθέωση της φύσης, αφού η εξιδανίκευσή της στον ρομαντικό έρωτα δυστυχεί από την ίδια την ζωή στη φύση και τους νόμους της.

Θνησιγενής όμως η άμεση απόσχιση και σαν τη διάρκεια ζωής της πεταλούδας (μοτίβο της ταινίας από την εναρκτήρια σεκάνς μέχρι το συγκλονιστικό φινάλε) βραχεία η αγαπητική αυτοεξύμνηση της εκθαμβωτικής αυτής δυάδας.

Ταινία-εικαστικό νέκταρ, σαν τους χυμούς βατόμουρου που αναβλύζουν από τα χείλη των δύο τραγικών εραστών.

Σπύρος Γάγγας, Οκτώβριος 2016.

Featured Image: https://newslang89.wordpress.com/2012/06/05/elvira-madigan/

Text Image: https://gr.pinterest.com/pin/501307002242403877/

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s