Mother Küsters Goes to Heaven (Rainer W. Fassbinder, W.Germany, 1975)

Σε αυτό το συμπαγές έργο ο αναρχικός ουμανισμός του Fassbinder ακουμπάει στο μελόδραμα, αξιοποιώντας τις συμβάσεις του Hollywood αλλά σε αντίθεση με αυτό προμοτάρει το διανοητικό έναντι του συναισθηματικού. Μέσο που υπηρετεί το σκοπό αυτό η κάμερα του Ballhaus η οποία ενσωματώνει το μοντάζ σε πανέμορφα κάδρα κλειστών χώρων: του μικροαστικού διαμερίσματος της Küsters ή του παρακμιακού καμπαρέ όπου τραγουδά η κόρη της.

Η καταπονεμένη από την αλλοτριωμένη εργασία κυρία Küsters –‘οικονομική’, χωρίς φανφάρες η πρώτη σκηνή όπου κατασκευάζει τις πρίζες και συμπυκνώνεται η θέση του Μαρξ– χάνει τον σύζυγό της σε εργατικο δυστυχημα. Αμέσως, πολιορκείται από δημοσιογράφους του κίτρινου τύπου αλλά και από διάφορους κοινωνικούς μηχανισμούς όπου αγιοποιώντας το δράμα της ‘κερδοσκοπούν’ εις βάρος της. Πρώτη και ‘καλύτερη’ στην κριτική αιχμή του Fassbinder η ίδια η Αριστερά. Τρομακτικά επίκαιρες οι έμμεσες αναφορές σε τακτικές ‘ηθικού πληθωρισμού’, με χαρακτηριστικότερη αυτή του κλασσάτου διανοούμενου-ινστρούχτορα (στη πένα κι άψογος πάντα ο Karl Heinz Boehm) του Γερμανικού Κομμουνιστικού Κόμματος να παραδέχεται ότι τα μέσα είναι τα ίδια, όπως και τα συστημικά, ο σκοπός όμως διαφορετικός! (Ανελέητο χτύπημα εδώ στον βολικό αριστερό κονφορμισμό!). Υπ’ αυτό το πρίσμα, πριν η Küsters ‘αγιάσει’ στην κακοποίηση της από τον τύπο, το κεφαλαίο, τα εργατικά συνδικάτα, την οικογένειά της, και τους τρομοκράτες, η Αριστερά την έχει εργαλειοποιήσει σε μια τέχνη στρέβλωσης του λόγου που τη γνωρίζει καλά. Και είναι εντυπωσιακό ότι σαράντα χρόνια πριν την τυπολογία χαρακτήρων του Fassbinder να την αναγνωρίζουμε εύκολα στα πολιτικά πράγματα του σήμερα.

mother-kusters-goes-to-heaven

Στυλιζάρισμα που ισορροπεί με μαεστρία μεταξύ αλλοτριωτικού αποτελέσματος τύπου Brecht και παρωδίας και δύο διαφορετικά φινάλε που ενώ έχουν αντιστροφη κατάληξη για την Emma Küsters ανταμώνουν σε υψηλότερο επίπεδο αφαίρεσης. Η υπέροχη Brigitte Mira (Küsters) καθηλώνει με την σταδιακή, σχεδόν χριστιανικά υπομονετική, άνοδο στον ουρανό σε μια ταινία η οποία ‘αριστεύει’ σε περιεχόμενο, γραφή, κριτική ματιά και συμπόνια.

Σπύρος Γάγγας, Οκτώβριος 2016.

Featured Image:http://cuedotconfessions.blogspot.gr/2012/09/focus-on-rw-fassbinder-mother-kusters.html

Text Image: https://mubi.com/films/mother-kusters-goes-to-heaven

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s