The Gospel According to St.Matthew (Pier Paolo Pasolini, Italy, 1964)

Δύσκολο να φανταστεί κάποιος, ακόμα και σήμερα, πως θα μπορούσε να αποδωθεί πιο πνευματικά αλλά και γήινα ταυτόχρονα ο ‘πολιτικός’ λόγος του Ιησού όπως τον παρέδωσε στην ανθρωπότητα εδώ ο Pasolini. Ίσως ο Dreyer να τα κατάφερνε αλλά δε πρόλαβε να γυρίσει το δικό του «Ιησού». Μαζί με τον Fassbinder, ο Pasolini είναι αυτός που κατόρθωσε να ανορθώσει ηθικά το λούμπεν προλεταριάτο και να το αγιοποιήσει. Και ίσως να μην είναι τυχαίο ότι η χριστιανική αγιογραφία τιμάται στον υπερθετικό από δύο κατεξοχήν άθεους σκηνοθέτες.

Μνημειώδης ως προς την μαρξοποίηση του Χριστιανισμού η προσέγγιση του Pasolini και ειδικότερα στη σκηνή της πρώτης συνάντησης του Ιησού με τους μαθητές του. Πρόσωπα αυλακωμένα και (α)γωνιώδη από την ταλαιπώρια, ταπεινά, αφτιασίδωτα, απορημένα και αγιοποιημένα ήδη στην ανθρώπινη ατέλειά τους αλλά και πέρα από ταξική ταυτότητα∙ άκτιστα και ανοιχτά στο θαύμα της αποκάλυψης του Είναι, όπως διέγνωσε και η χριστιανική (;) θεωρία κινηματογράφου ενός Bazin. Οι Άγιοι Τόποι, ερημικοί και ερημωμένοι με τους οικισμούς δυσδιάκριτους στο βράχο, μιλούν περισσότερο απ’ ό,τι ο Λόγος.

pasolini-mary_0-thumbnail

 

Η κατάρρευση του βιβλικού έπους στην χολυγουντιανή του υπερπαραγωγή είναι δεδομένη εδώ και συντριπτική όπως το ξίφος με το οποίο κυρήττει ο παζολινικός Ιησούς. Με αισθητική ντοκιμαντέρ και αστείρευτους μοντερνισμούς στη διαρκή σύγκριση – σχέση του Θείου Δράματος με την σύγχρονη πραγματικότητα του ισπανικού εμφυλίου, του φασισμού ή της ταξικής ανισότητας, ο Pasolini δεν διστάζει να εντάξει και το δικό του πάθος ως προς την σεξουαλική του ταυτότητα στην υπέροχα ομοερωτική σκηνή απαγχονισμού του Ιούδα!

Οι μοντερνισμοί συνεπώς του Pasolini ανήκουν κι αυτοί ολοκληρωτικά στο Θείο∙ γκόσπελ, με το Motherless Child να εναλλάσσεται με Bach και Mozart, ή τα κοστούμια του Donati να παραπέμπουν σε θεσμούς και εξουσία δίχως ίχνος καπηλείας του δράματος που εκτυλίσσεται. Η αναμέτρηση με τον De Sade είναι δεδομένη από τώρα: παιδούλα η Σαλώμη (-Juliette) ζητά ψυχρά και ανέκφραστα το κεφάλι του Ιωάννη. Παιδί σχεδόν και ο Ιησούς, μικρόσωμος και ασθενικός (άλλη ωραιότατη απόκλιση που βρήκε άξιο υπηρέτη τον Enrique Irazoqui), όμως με λόγο και βλέμμα που διαπερνά το Κακό.

Συγκινητική φαινομενολογία του ‘Προσώπου’ από έναν άθεο εικονογράφο του Θείου και του επαναστατικού του περιεχομένου!

Σπύρος Γάγγας, Οκτώβριος 2016.

Featured Image: http://nofilmschool.com/2016/07/how-pasolini-uses-eye-contact-move-audience

Text Image: http://www.theimagist.com/node/7285

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s