Glengarry Glen Ross (James Foley, USA, 1992)

Βασιζόμενος σε δικό του διασκευασμένο σενάριο από επίσης δικό του έργο ο David Mamet στο «Οικόπεδα με θέα» τροφοδοτεί τον James Foley με πρώτης τάξης υλικό έτσι ώστε να πλαστεί ένα κλειστό και σκοτεινό σύμπαν στο μεσιτικό γραφείο το οποίο μοιάζει περισσότερο με κελί βασανιστηρίων παρά με εργασιακό περιβάλλον.

Το εξ’ ολοκλήρου ανδρικό καστ είναι γαλαξιακό (Jack Lemmon, Al Pacino, Kevin Spacey, Alec Baldwin, Ed Harris, Alan Arkin, Jonathan Pryce) καταθέτοντας και την τελευταία ικμάδα υποκριτικής ακεραιότητας σε ένα έργο όπου η επαγγελματική ηθική και η ακεραιότητα του χαρακτήρα σπανίζει όπως το νερό στην έρημο. Το σενάριο του Mamet είναι φορτωμένο με βωμολοχία κάτι που ταιριάζει γάντι στον κόσμο των πωλητών, εφόσον τα ανδρικά ‘κότσια’ είναι άμεσα συνυφασμένα με το σκοράρισμα στις πωλήσεις. «Είσαι αρκετά άνδρας για να το αντέξεις;» είναι το κρας-τεστ στο οποίο υποβάλλει τους ως προς την αυτοεκτίμηση και την αυτοπεποίθηση αποψιλωμένους πωλητές ο επιτυχημένος Blake (φανταστικός ο Alec Baldwin στον σαδιστικό μονόλογο). Ακόμα και ο υποτιθέμενος ‘πωλητής-αστέρι’ Ricky Roma (Al Pacino) χρειάζεται να αλλοτριώσει την ‘ηθική’ του και να υιοθετήσει τον μηδενισμό, προκειμένου να τονώσει τη χαμηλή αυτοεκτίμηση του ανυποψίαστου πελάτη του μέσα από την αγορά οικοπέδου με την τελευταία να υπόσχεται τη νοηματοδότηση μιας ζωής δίχως πλέον αξιακό αγκυροβόλιο.

pacinoglem

Στη λυσσαλέα προσπάθεια των πωλητών να κρατήσουν τη δουλειά τους και ο πρώτος με τον δεύτερο να ανταγωνιστούν για μια Κάντιλακ ή για ένα σετ κουζινομάχαιρων, οι επιμέρους συμμαχίες καταρρέουν πριν καν δωθούν τα χέρια, η αλήθεια θεμελιώνεται στον ωφελιμισμό και ο φθόνος, παρέα με το κόμπλεξ κατωτερότητας (εξαίρετος ο Ed Harris), υποσκάπτει και την τελευταία προσποίηση λειτουργικότητας στην κατ’ επίφαση ‘ομάδα΄ των πωλητών. Στην καυστική του ματιά προς τον κόσμο των πωλήσεων (ως συστατικού της καπιταλιστικής οικονομίας) ο Foley μέσω Mamet διαρθρώνει ένα κινηματογραφικό θέατρο του παραλόγου με ψυχικά και σωματικά καταρρακωμένους πωλητές, απτές μορφές της αλλοτριωμένης εργασίας (οι πωλητές ‘οφείλουν’ να ψεύδονται στο τηλέφωνο και να εξαπατούν τον αγοραστή) όπως τη διετύπωσε ο Marx και όπως αυτή ως «είμαι ό,τι αγοράζω» συνοψίζεται για τους Blake και Williamson.

Ερμηνείες που τσακίζουν κόκκαλα με την παλιά καραβάνα Levene (Jack Lemmon) να συνθλίβεται και τους υπόλοιπους να οδεύουν ολοταχώς προς τους Λαιστρυγόνες της τέχνης της εξαπάτησης και της αδηφάγου αξιοποίησης της γης σε ένα ατμοσφαιρικό και ρωμαλέο έργο λυγισμένων χαρακτήρων.

Σπύρος Γάγγας, Νοέμβριος 2016.

Featured Image: https://drafthouse.com/show/glengarry-glen-ross

Text Image:https://cinenthusiast.wordpress.com/2014/08/

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s