Antonio Gaudí (Hiroshi Teshigahara, Japan, 1984)

Οι πολλές συστάσεις για τον Teshigahara περισσέυουν. Από τους πολύ μεγάλους σκηνοθέτες του ιαπωνικού Νέου Κύματος, έχοντας αποτελέσει έμπνευση για τον Tarkovsky, δεν έχει μεν μεγάλο αριθμό έργων στο ρεπερτόριο του, έχει όμως παραδώσει στο κινηματογραφικό στερέωμα μοναδικές και εικαστικά αρτιότατες ταινίες.

Αν λοιπόν η ιαπωνική αισθητική με την απαράμιλλη αίσθηση της συνέχειας και της αφαίρεσης που τη χαρακτηρίζει «ερεθίζεται» από τη ρευστή αρχιτεκτονική του Gaudi, τότε αυτό οφέιλεται στο ότι και η ίδια αποτέλεσε τροφοδότη του μοντερνισμού και στον Gaudi καθρεπτίζεται η ίδια μέσα από άλλο όμως κάτοπτρο αξιών.

Η κάμερα του Teshigahara ανακοινώνει τον πρωταγωνιστικό ρόλο των κτηρίων με δύο υπέροχα πλάνα εγκαθίδρυσης, το πρώτο σε μια φωταγωγημένη πλατεία θεόρατων συντριβανιών, το δεύτερο στα σοκάκια της παλιάς πόλης της Βαρκελώνης, σα να πρόκειται να εκτυλιχθεί εκεί κάποιο μυστηριώδες θρίλερ. Ανακοινώνει με αυτόν τον τρόπο αυτό που πρόκειται να αποκαλυφθεί σαν πίδακας ρευστής ύλης όπου κάποια στιγμή και σαν από κάποιο καπρίτσιο της φύσης να στερεοποιήθηκε σε αυτές τις αλλόκοτες δομές του Gaudi.

Φιλμάροντας την καλοκαιρινή απόλαυση των περιπάτων και κάποιου εορτασμού με ομαδικό και ρυθμικό χορό, η μετάβαση από την ευφρόσυνη αυτή ατμόσφαιρα στις μεσαιωνικές τοιχογραφίες βασανιστήριων αγίων, τα πρόσωπα των οποίων είναι γαλήνια σε στατικά κορμία καθώς αυτά λογχίζονται ή ακόμα και πριονίζονται στα δύο από τους ειδωλολάτρες, προαναγγέλει ένα άλλο, λαβυρινθώδες, ταξίδι στο κυρτό σύμπαν του Gaudi.

gaudi-arched-room-550x385

Στην ερπετοειδή αρχιτεκτονική του Gaudi η ελικοειδής κουπαστή στο κλιμακοστάσιο ενός ξενοδοχείου θυμίζει τους τεράστιους σπόνδυλους των δεινοσαύρων. Οι καπνοδόχοι μοιάζουν με περικεφαλαίες αρχαιοελληνικές με τις ήδη καμπυλωμένες από τότε γραμμές να ρευστοποιούνται ακόμα περισσότερο και με τις μεγάλες οπές να μοιάζουν με κόγχες των ματιών των ηρώων που μας κοιτούν σιωπηλά από τον Άδη. Αν δεν είναι από τον Άδη τότε ατενίζουν από την άβυσσο, καθώς τόσο το πλάσμα που κοσμεί την πύλη του περιπτέρου Güell όσο και τα διάσπαρτα βιτρό και ανάγλυφα φωτιστικά εμπνέονται από τα πλάσματα κάτω από την υγρή επιφάνεια.

Περισσότερο πνευματικό τοπίο παρά οτιδήποτε άλλο –αφήγηση υπάρχει ελάχιστη στο τέλος– και τονισμένο ιδιαίτερα με την πειραματική μουσική του μεγάλου ιάπωνα συνθέτη Toru Takemitsu (μόνιμου συνεργάτη του Teshigahara), το απόκοσμο ντοκιμαντέρ του Teshigahara υμνεί τον Gaudi ως μέγα μοντερνιστή του γήινου και του πνευματικού, του γοτθικού και του οριεντάλ, και γιορτάζει μαζί με εμάς την υπέροχη υπερβολή του!

Σπύρος Γάγγας, Νοέμβριος 2016.

Featured Image: http://www.filmlinc.org/films/antonio-gaudi/

Text Image: http://www.gwarlingo.com/2012/antonio-gaudi-and-hiroshi-teshigahara/

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s