Ascent to Heaven (Luis Buñuel, Mexico, 1951)

Απίθανα καυστικό, κωμικό και ευφυέστατο ελάσσων έργο του μεγάλου Luis Buñuel το «Ανέβασμα στον Ουρανό» συμπυκνώνει την κοσμοθεωρία του σουρεαλιστή Ισπανού στην τρελλή πορεία ενός σαραβαλιασμένου λεωφορείου στη μεξικανική ύπαιθρο.

Η κατάκοιτη μητέρα τεσσάρων αδελφών γίνεται και η αφορμή ανταγωνισμού και υποχθόνιων στρατηγικών από τους δύο μεγαλύτερους εις βάρος του τρίτου κατά σειρά Oliverio, του «καλού παιδιού», του οποίου το ταξίδι του μέλιτος σε ένα κοντινό ειδυλλιακό νησί διακόπτεται λόγω της επιδείνωσης της ασθένειας της μάνας. Στην προσπάθεια να διασώσει την περιουσία της ετοιμοθάνατης μητέρας του από τα «αρπακτικά» και σε συννενόηση μαζί της, προκειμένου τα κληροδοτήματα να αξιοποιηθούν για καλό σκοπό, δηλαδή την ανατροφή και εκπαίδευση του μικρότερου αδελφού, ο Oliverio παίρνει το λεωφορείο που συνδέει το χωριό με την κοντινότερη πόλη όπου εκεί θα βρει συμβολαιογράφο για τη διαθήκη.

Η πορεία λοιπόν του λεωφωρείου «προς τον ουρανό» της αγαθής πρόθεσης και αγιοποίησης του Oliverio δεν λαμβάνει υπόψη διάφορους αστάθμητους παράγοντες: πρώτα απ’ όλα την ίδια τη φύση η οποία στα εχθρικά βουνά (υπέροχες οι μακέτες της εποχής!) και στους απόκρημνους χωματόδρομους ή στη λασπουριά ενός ποταμιού θα καθυστερήσει το δρομολόγιο, προκειμένου ο άλλος αστάθμητος παράγοντας να αναδειχθεί σε διαρκές εμπόδιο. Αυτός δεν είναι άλλος από τους αλλοπρόσαλλους επιβάτες του λεωφορείου (ο Buñuel αδύνατον να πέσει στην παγίδα εξιδανίκευσης της φτώχειας), όπως ο κουτσός χωριάτης το θέαμα του οποίου ουδέποτε ενεργοποιεί την συμπόνοια, ο φαφλατάς πολιτικός με το περίστροφο στη ζώνη, η ευτραφής μάνα που περηφανεύεται για την αθωότητα των παιδιών της ενώ τα διαολοστέλνει λίγο αργότερα, ο αλέγρος αλλά και μέθυσος οδηγός, τα πρόβατα που εισβάλλουν από τους χωρικούς ενός άλλου χωριού, το φέρετρο με το κοριτσάκι που ξεψύχησε από το τσίμπημα οχιάς (καθαρή μπουνιουελική αντιστροφή εδώ της αρετολογίας ως προς τα ζώα αφού ναι μεν το κοριτσάκι έσωσε το λεωφορείο από το βάλτωμα στη λάσπη καθώς έδωσε το έναυσμα στα βόδια να το τραβήξουν, ωστόσο η φύση δεν της ανταπέδωσε…), αλλά κυρίως ο πειρασμός της παρουσίας της Raquel (την υποδύεται η σεξοβόμβα της εποχής, Lilia Prado) η οποία σκανδαλίζει διαρκώς τον ταγμένο στην εύπορη και ευπρεπή συζυγό του Oliverio.

Από τις καλύτερες σεκάνς σε ολόκληρο το κινηματογραφικό έργο του Buñuel αυτή της (ερωτικής) ονειροπόλησης του Oliverio με τον αναδιπλασιασμό της Raquel ως Elisa (η γυναίκα του) και αντίστροφα, τον παθιασμένο έρωτά τους στην καμπίνα του λεωφορείου η οποία είναι πλέον κατάφυτη, τον ομφάλιο λώρο από το στόμα του Oliverio, ως νήμα που τον ενώνει με τη μάνα του (στυλίτισσα!) όταν εκείνη πλέκει!

mexican2

Η πατέντα που θα σκαρφιστεί ο συμβολαιογράφος θα υιοθετήθει ως απάτη ανερυθρίαστα από τον Oliverio (δεύτερη φορά, καθώς ενέδωσε στα κάλλη της Raquel) και την Elisa, αφού ο ενάρετος και αφοσιωμένος γιός δεn πρόλαβε τη μάνα για το τελευταίο αντίο, αλλά διασώζει την «αρετή» μέσω της πλαστογράφησης και του μηχανισμού ο οποίος θα διατηρήσει την ψευδαίσθηση της οργανικότητας με το ζευγάρι επανενωμένο να ατενίζει το όμορφο νησί (ωραιότατη κριτική του ρομαντισμού). Πνευματώδες, σαρκαστικό, πολύ αστείο και πέρα για πέρα υπέροχο «ανέβασμα» του θεατή!

Σπύρος Γάγγας, Δεκέμβριος 2016.

Featured Image:  http://www.slantmagazine.com/film/review/mexican-bus-ride

Text Image: http://tomvonloguenewth.blogspot.gr/2011/11/subida-al-cielo-mexican-bus-ride-ascent.html

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s