Daphnis and Chloe (Orestis Laskos, Greece, 1931)

Από τις λιγοστές λαμπρές στιγμές του ελληνικού προπολεμικού σινεμά, το «Δάφνις και Χλόη» συγκινεί ακόμα και σήμερα με τον ωραιότατο λυρισμό των εικόνων και τις δάφνες που αξίζουν στο ταλέντο του Ορέστη Λάσκου πριν αυτό σπαταληθεί ανεπιστρεπτί στην ελληνική κωμωδία.

Βασισμένο στο ομώνυμο έργο του Έλληνα Λόγγου (3ος αιώνας π.Χ.) το παρθένο ως προς τη μορφή αλλά και περιεχόμενο έργο πραγματεύεται τα καμώματα του έρωτα στο ακόμα εφηβικό σώμα στην αγκάλη ενός βουκολικού περιβάλλοντος με τα πάθη να παραμονεύουν για τους δύο άσπιλους νέους.

Η σκηνή, νωρίς νωρίς στο φιλμ, του λουτρού του Δάφνιδος (Απόλλων Μαρσύας) στην παρθένα φύση με το ολόγυμνο κορμί του να φιλμάρεται από ένα έξοχο μακρινό πλάνο αποδίδει όπως πρέπει την ταύτιση του νεαρού με τη Φύση (άλλωστε, όπως και η Χλόη, βύζαξε από αιγοπρόβατα) τονίζοντας όπως πρέπει την αρρενωπή πηγή γονιμότητας στο κάδρο όπου ρέει άφθονο το νερό του καταρράκτη. Η επαφή με το σώμα έρχεται και για τη Χλόη (Λούση Ματλή), σε μια εξίσου πανέμορφη σκηνή με το αλαβάστρινο γυμνό κορμί της και την ανάλαφρη και αμήχανη κλίση του κεφαλιού της (όμορφη, αμήχανη «ντροπή») να εισέρχεται στη λίμνη και να αυτοβαπτίζεται σε ερωτεύσιμη γυναίκα. Με αυτό τον τρόπο ο Λάσκος επιτυγχάνει τόσο την πρωτοπόρο και τολμηρή απεικόνιση του γυμνού στο σινεμά (μάλλον η πρώτη στην Ευρώπη!), την απεικόνιση του ανδρικού κορμιού ως ερωτικού και ποθητού αντικειμένου, αλλά και μια θαυμάσια διαλεκτική αισθησιασμού και «φυσικής» ενσωμάτωσής του στην αισθησιακή Φύση. Η Φύση είναι η ίδια η Νύμφη και ο Λάσκος δε χάνει ευκαιρία να την εκθειάσει -έξοχα τα μακρινά πλάνα με τις νύμφες στην απαστράπτουσα λίμνη. Η «αθώα» Φύση όμως κρύβει κινδύνους για την αθώα φύση των νέων με τη Λύκαινια, για παράδειγμα, να αποπλανεί τον νεαρό βοσκό και να τον μυεί στα μυστικά του έρωτα.

dafnis2

Η ταινία του Λάσκου ζυγίζει με θαυμαστή για την εποχή ακρίβεια το δράμα, την ερωτική θεματολογία και αισθητική με στιγμές αστείες: Aπρόσμενα επιτυχημένος ο ξεκούτης και φαφούτης Γνάθων με ευρηματική  την εκδίκησή του στον Δάφνιδα μέσω της «οικειοποίησης» της σφριγηλής γροθιάς του ρωμαλέου βασανιστή του πρώτου. Η επίλυση και αποκατάσταση της ευγενικής προέλευσης των δύο νέων θα πραγματοποιηθεί φυσικά με τον λιγότερο ανώδυνο τρόπο, όμως το ζητούμενο δεν βρίσκεται στην εξέλιξη της πλοκής αλλά στη θεματολογία και τη λαμπερά λυρική κινηματογραφική γραφή.

 Σπύρος Γάγγας, Ιανουάριος 2017.

Featured Image: http://www.mixanitouxronou.gr/i-proti-gimni-skini-ston-evropaiko-kinimatografo-itan-elliniki-ke-giristike-to-1931-i-tenia-itan-vasismeni-se-ena-apo-prota-mithistorimata-pou-graftikan-pote-to-dafnis-ke-chloi-enos-elli/

Text Image: http://www.tainiothiki.gr/v2/filmography/view/3/2515

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s