The Naked Edge (Michael Anderson, Great Britain/USA, 1961)

Ατμοσφαιρικό θρίλερ με κάποιο δικαστικό και ψυχολογικό σασπένς, το έργο του Anderson είναι γυρισμένο σε πανέμορφο ασπρόμαυρο νουάρ αισθητικής· διακρίνεται δε από ποικιλία λήψεων που διατηρούν την αγωνία ως προς την ταυτότητα του δράστη του εγκλήματος, κυρίως όμως απεικονίζουν ένα λαβυρινθώδες, ως προς τα ηθικά κίνητρα, σύστημα όπου ο «χαμένος» πλούτος τέμνει ηθικές συνειδήσεις, κοινωνικές τάξεις, καθώς και την ψυχολογική συγκρότηση του εαυτού.

Με εναρκτήρια σεκάνς τίτλων να αποθανατίζει στο μαύρο φόντο του νυχτερινού γραφείου τη δολοφονία του εργοδότη Jason Root και την αστραφτερή λάμα από το εγχειρίδιο να καρφώνεται με αμετανόητο πείσμα στα σωθικά του θύματος (σχεδόν απόκοσμο το γούρλωμα ματιών του στρουμπουλού θύματος), η αισθητική απόφαση για αιχμηρές λήψεις και μεταιχμιακές προσωπικότητες μεταβαίνει κατευθείαν στη δικαστική αίθουσα όπου ο κατηγορούμενος Donald Heath κατακεραυνώνεται από το δικαστήριο και τον κύριο μάρτυρα τον συνάδελφό του George Radcliffe (Gary Cooper) με στοιχείο κλειδί τις υπερωρίες που δικαιολογούσαν την παρουσία τους αργά το βράδυ στο γραφείο και την καταδίωξη του δολοφόνου στο λεβητοστάσιο του κτιρίου. Οι κραυγές απόγνωσης του καταδικασμένου πλέον Heath αντηχούν σαν ερινύες σοβαρής αδικοπραξίας για τον απερχόμενο Radcliffe και η επίδρασή του στην σχέση του με τη γυναίκα του Martha (Deborah Kerr).

Ο Anderson καταφεύγει σε χιτσκοκικά τεχνάσματα συσκότισης της αντίληψης-κρίσης του θεατή κατά την ένορκη μαρτυρία στο δικαστήριο με όμορφη διπλοτυπία του ματιού να ελέγχει τον χώρο του γραφείου, ο οποίος αναπαρίσταται με χρήση αρνητικού ή αργότερα με την διαπίστωση-λογοπαίγνιο “I’ve made a killing”, όταν ο Radcliffe αναφέρεται αινιγματικά στο επιχειρηματικό του project. Κατασκευάζει τη Martha επίσης με τέτοιο τρόπο ώστε η δικής της αβεβαιότητα για το τι πραγματικά συνέβη να καθοδηγεί τον θεατή, παρά η όποια διφορούμενη διατύπωση ή ενέργεια του συζύγου της George.

naked edge

H κατάσταση περιπλέκεται με την εμφάνιση του σκιώδους δικηγορίσκου, ο οποίος παρακολουθεί το ζευγάρι μετά τη δίκη, αλλά και με την μετάβαση της πλοκής έξι χρόνια μετά στην επιχειρηματική ευμάρεια του George, την οποία μια μυστηριώδης επιστολή που τον κατηγορεί για φόνο διαταράσσει.

Η επίλυση του μυστηρίου υποχρεώνει την επιφυλακτική Martha να κατέλθει από τη μεγαλοαστική της άνεση στις φτωχογειτονιές του Λονδίνου, αναζητώντας τη γυναίκα του έγκλειστου Heath. Εδώ ο Anderson φωτογραφίζει υπέροχα το εσωτερικό στις εργατικές κατοικίες και ο αποπροσανατολισμός της Martha στην αυλή με τα απλωμένα ασπρόρουχα μεταβαίνει από την «κοινωνία ως φύση», χαντακωμένη στην αναγκαιότητα, στα επιβλητικά τοπία των βράχων στην επαρχία του Sussex και την μετατόπιση της απειλής στην πιθανότητα μετατροπής της σε λάφυρο του αστραφτερού τοπίου από τις αμφιβολίες που εντείνονται ως προς τον George.

Η τελευταία μετάβαση στο εσωτερικό του πολυτελούς σπιτιού επιλύει με ενδιαφέρον σασπένς τον γρίφο (υπάρχει εδώ ο σεναριογράφος του Psycho), με έντονα πλάνα του χώρου, υποβλητικούς φωτισμούς και τον απρόσμενο «δεσμώτη του ιλίγγου» του χρήματος να αυτοκαταστρέφεται από την ψυχοκοινωνική του εξάρτηση.

Σπύρος Γάγγας, Ιούλιος 2017.

Featured Image: http://setsuled.livejournal.com/tag/deborah%20kerr

Text Image: https://thelastdrivein.com/category/classic-film-noir/the-naked-edge-1961/

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s